Zakochany Mickiewicz

Zakochany Mickiewicz to opowieść oparta na faktach. Jedynymi elementami fabularnymi są dialogi bohaterów oraz ich krótkie refleksje. Dzięki nim - dialogom i refleksjom - możemy poczuć smak epoki; przeżycia wieszcza i bliskich mu kobiet nie są pomnikowe. Książka może być "zakazaną" lekturą dla uczniów szkół średnich i ciekawym pendant dla studentów i starszych miłośników poety.
Adam Mickiewicz kochał ród niewieści, co było dla niego źródłem wielu radości, ale i gorzkich przeżyć. "Kobiety czarował uczuciowością [...]. Zawsze wydawał się być zakochanym w każdej młodej osobie, do której mówił, tak że babcia drżała o spokój córek, bo wszystkie kobiety bałamucił w czasie kilkudniowego pobytu" - zanotowała Konstancja, wnuczka Józefa i Pauli Morawskich, u których przebywał w wielkopolskiej Luboni w 1831 roku.
Oto współbohaterki opowieści, panny i damy, przy których ożywiał się niepomiernie, ubóstwiał, kochał, cierpiał i opiewał:
Johasia - z której "tyle [...] wionęło świeżości i życia";
Aniela z Żytomierza - co "umiała pięknymi kolorami malować przyszłe szczęście nasze!";
Eleonora Nieławicka - której "czarne oczko przypadło [mu] do smaku";
Antoninka - panna o kruczych włosach, z ustkami jak malinki;
Karolina Kowalska - żona powiatowego doktora, najpiękniejsza kobieta w Kownie; Franciszek Malewski oślepiony jej fizjonomią, bał się na nią dłużej patrzeć;
Maryla Puttkamerowa z d. Wereszczaka - największa miłość wieszcza; "więcej urocza, niż piękna", panna o jasnych włosach, kształtnej kibici i pogodnej twarzy;
Joanna Zaleska - hrabina z Odessy, żona Bonawentury, podobająca się "więcej z charakteru i rozumu, bo wcale niepiękna";
Karolina Sobańska - hrabina z Odessy, żona Hieronima, kochanka generała Witta, zachwycająca i urokliwa; z myślą o niej poeta napisał kilka najpiękniejszych wierszy miłosnych;
Zenaida Wołkońska - księżniczka rosyjska, emanująca niewysłowionym powabem chwytającym za serce;
Pani Krassowska, o nieznanym imieniu, w książce występuje jako Eufrazja, żona Ksenofonta Polewoja, moskiewskiego dziennikarza i pisarza;
Karolina Jaenisch - dziewiętnastoletnia malarka z Moskwy, ładna, inteligentna;
Maria Szymanowska - wybitna pianistka i kompozytorka, przyjaciółka Adama;
Henrietta Ewa Ankwiczówna - dziewiętnastoletnia hrabianka, ładna i mądra;
Konstancja Łubieńska - hrabina z Wielkopolski, żona Józefa, postawna, o uderzającej urodzie;
Celina Mickiewiczowa - córka pianistki, Marii Szymanowskiej, "ładna dziwaczka", żona wieszcza;
Ksawera Deybel - panna o palącym wzroku, wywierająca swym wdziękiem urok niebezpieczny, nie piękna, ale i nie brzydka, "podła towianica".