T-28. Tank Power vol. CXXIV 379

Pojawienie się na polu walki niemieckich ciężkich czołgów `Tiger`, średnich `Panther` oraz ciężkich dział samobieżnych `Ferdinand`, a także doniesienia wywiadowcze o pracach prowadzonych przez Niemców nad skonstruowaniem jeszcze potężniejszej, nowej generacji czołgów ciężkich i superciężkich, sprawiły, że na najwyższych szczeblach władzy sowieckiej uświadomiono sobie absolutną konieczność wprowadzania do uzbrojenia wojsk pancernych Armii Czerwonej nowych ciężkich czołgów i dział samobieżnych, zdolnych do podjęcia walki z nowymi wozami bojowymi Panzerwaffe. Decyzje władz na Kremlu zaowocowały podjęciem prac badawczo-konstrukcyjnych nad następcą, jeszcze do niedawna najpotężniejszego na froncie wschodnim czołgu sowieckiego typu KW. Tym razem jednak potęga nowego czołgu miała być tak wielka, że nazwa zaczerpnięta od inicjałów `zwykłego` marszałka ZSRS, Klima Woroszyłowa miała okazać się niewystarczająca. Potrzebny był znacznie groźniejszy autorytet. Nowy sowiecki czołg ciężki i cała wywodząca się od niego linia pojazdów pancernych miała otrzymać inicjały samego Wodza - generallisimusa Józefa W. Stalina. Najpotężniejszym czołgiem ciężkim Armii Czerwonej w okresie II wojny światowej był czołg ciężki IS (Iosif Stalin). Stanowił on zaawansowane rozwinięcie wcześniej produkowanych czołgów KW. W okresie wojny oprócz armii sowieckiej `Staliny` były używane bojowo przez oddziały Wojska Polskiego i czechosłowackiej 1. Brygady Pancernej w ZSRS. Czołgi IS wzięły udział w wielu konfliktach zbrojnych jeszcze długo po zakończeniu II wojny światowej m.in. w Korei i na Bliskim Wschodzi.
ze wstępu