EBOOK Diakonat stały ...
Opis
w świetle dokumentów Soboru Watykańskiego II, posoborowego Urzędu Nauczycielskiego Kościoła i narodowych ?Rationes institutionis diaconorum permanentium?
Diakonat stały, będąc jednym ze skarbów Kościoła, odkrytym na nowo przez Sobór Watykański II i uobecniającym w sposób widzialny osobę Chrystusa-Sługi, zasługuje na to, aby był coraz lepiej poznawany i właściwie doceniany na progu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa.
WYKAZ SKRÓTÓW11
WSTĘP15
Rozdział I. DIAKONAT STAŁY W ŚWIETLE PISMA ŚWIĘTEGO I HISTORII KOŚCIOŁA29
1. Terminologia związana z urzędem diakonatu29
1.1. Terminologia diakonatu w świecie greckim29
1.2. Terminologia diakonatu w Septuagincie i Wulgacie30
1.3. Terminologia diakonatu w późnym judaizmie31
1.4. Terminologia diakonatu w Nowym Testamencie31
2. Diakonat w Dziejach Apostolskich (6, 1-7)34
2.1. Problem tożsamości „siedmiu”35
2.2. Próba rozwiązania problemu36
2.3. „Siedmiu” jako odpowiedzialnych za grupę „hellenistów”37
3. Koncepcja „diakonii” w 1 i 2 Liście św. Pawła do Koryntian39
4. Diakoni i ich posługa w 1 Liście św. Pawła do Tymoteusza oraz w Listach do Rzymian, Efezjan, Kolosan i Filipian45
5. Diakonat w epoce Ojców Apostolskich Kościoła47
6. Okres świetności diakonatu54
7. Epoka kryzysu i zaniku diakonatu63
8. Okres odnowy diakonatu68
8.1. Przedsoborowe próby przywrócenia diakonatu stałego69
8.2. Decyzja Soboru Watykańskiego II dotycząca przywrócenia diakonatu stałego71
9. Współczesna rzeczywistość diakonatu stałego75
9.1. Kościoły z niewielką liczbą diakonów stałych75
9.2. Kościoły cieszące się największym rozwojem diakonatu76
Rozdział II. TOŻSAMOŚĆ DIAKONÓW STAŁYCH79
1. Podstawy teologiczne80
1.1. Teksty Soboru Watykańskiego II i Naucznia posoborowgo80
1.2. Sakramentalność diakonatu i wynikające z niego implikacje teologiczne97
1.3. Diakonat w perspektywie episkopatu rozumianego jako „plenitudo sacramenti ordinis”111
2. Aspekty prawne126
2.1. Wprowadzenie diakonatu stałego w strukturę hierarchiczną Kościoła lokalnego127
2.2. Inkardynacja129
2.3. Obowiązki i prawa diakona stałego131
2.4. Misja kanoniczna diakonów stałych138
2.5. Sankcje karne przewidziane wobec diakonów popełniających przestępstwa144
2.6. Utrata stanu diakońskiego145
Rozdział III. KANDYDACI DO DIAKONATU STAŁEGO147
1. Rozeznanie przez Kościół zdatności kandydata147
2. Przymioty ogólne kandydata148
2.1. Profil kandydata nakreślony przez świętego Pawła Apostoła148
2.2. Wskazania Ojców Apostolskich i Synodów Kościoła153
2.3. Przymioty i wymagania wynikające z Kodeksu Prawa Kanonicznego175
2.4. Przymioty ludzkie i cnoty ewangeliczne wymagane przez „diakonię”175
2.5. Wiek kandydata177
2.6. Nieprawidłowości i przeszkody180
3. Przymioty związane ze stanem życia kandydata181
3.1. Celibatariusze181
3.2. Żonaci181
3.3. Wdowcy183
3.4. Członkowie Instytutów życia konsekrowanego i Stowarzyszeń życia apostolskiego184
Rozdział IV. FORMACJA KANDYDATÓW DO DIAKONATU STAŁEGO185
1. Odpowiedzialni za formację188
1.1. Duch Chrystusa189
1.2. Biskup lub wyższy przełożony zakonny189
1.3. Dyrektor formacji191
1.4. Opiekun193
1.5. Kierownik duchowy194
1.6. Proboszcz198
1.7. Profesorowie198
1.8. Wspólnota formacji diakonów stałych203
1.9. Wspólnota pochodzenia204
1.10. Aspirant i kandydat do diakonatu206
2. Program formacji207
2.1. Przedstawienie aspirantów207
2.2. Okres propedeutyczny208
2.3. Obrzęd liturgiczny dopuszczenia do grona kandydatów do diakonatu212
2.4. Czas i miejsce formacji214
2.5. Udzielenie posługi lektoratu i akolita tu218
2.6. Święcenia diakońskie220
3. Wymiary formacji223
3.1. Formacja ludzka223
3.2. Formacja duchowa232
3.3. Formacja doktrynalna (intelektualna)258
3.4. Formacja duszpasterska269
Rozdział V. POSŁUGA DIAKOŃSKA275
1. Diakonia Słowa276
1.1. Posługa homiletyczna278
1.2. Posługa katechetyczna282
1.3. Posługa diakona na rzecz „nowej ewangelizacji”285
1.4. Posługa diakona zmierzająca do wychowywania chrześcijan do udziału w życiu społecznym i politycznym294
1.5. Posługa diakona na rzecz odnowy duszpasterstwa rodzin294
1.6. Zadania misyjności296
2. Diakonia liturgii296
2.1. Diakonia liturgiczna – charakterystyka ogólna297
2.2. Posługi liturgiczne diakona stałego – charakterystyka szczegółowa299
3. Diakonia miłosierdzia324
Rozdział VI. DUCHOWOŚĆ DIAKOŃSKA337
1. Powszechne powołanie do świętości337
2. Powołanie do świętości biskupów, prezbiterów i diakonów340
3. Specyfika duchowości diakońskiej341
3.1. Relacja do Chrystusa343
3.2. Relacja do Kościoła343
3.3. Relacja do zbawienia człowieka w Chrystusie344
4. Środki życia duchowego345
4.1. Wypełnianie obowiązków diakońskich345
4.2. Życie sakramentalne347
4.3. Kierownictwo duchowe349
4.4. Modlitwa349
4.5. Pobożność Maryjna359
5. Duchowość diakońska a sytuacje życiowe367
Rozdział VII. FORMACJA STAŁA371
1. Konieczność formacji stałej diakonów371
2. Cele i cechy charakterystyczne formacji stałej373
3. Protagoniści formacji stałej diakonów376
3.1. Wspólnota Kościoła lokalnego376
3.2. Diakon głównym odpowiedzialnym za swoją formację377
3.3. Rola biskupa diecezjalnego i wyższego przełożonego zakonnego w procesie stałej formacji diakonów379
3.4. Wkład formatorów w stałą formację diakońską380
3.5. Pomoc rodziny w stałej formacji diakonów380
4. Wymiary formacji stałej381
4.1. Formacja ludzka382
4.2. Formacja duchowa382
4.3. Formacja intelektualna385
4.4. Formacja duszpasterska386
5. Organizacja i środki formacji stałej diakonów386
ZAKOŃCZENIE391
BIBLIOGRAFIA399
INDICE GENERALE443
SOMMARIO449
Diakonat stały, będąc jednym ze skarbów Kościoła, odkrytym na nowo przez Sobór Watykański II i uobecniającym w sposób widzialny osobę Chrystusa-Sługi, zasługuje na to, aby był coraz lepiej poznawany i właściwie doceniany na progu trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa.
WYKAZ SKRÓTÓW11
WSTĘP15
Rozdział I. DIAKONAT STAŁY W ŚWIETLE PISMA ŚWIĘTEGO I HISTORII KOŚCIOŁA29
1. Terminologia związana z urzędem diakonatu29
1.1. Terminologia diakonatu w świecie greckim29
1.2. Terminologia diakonatu w Septuagincie i Wulgacie30
1.3. Terminologia diakonatu w późnym judaizmie31
1.4. Terminologia diakonatu w Nowym Testamencie31
2. Diakonat w Dziejach Apostolskich (6, 1-7)34
2.1. Problem tożsamości „siedmiu”35
2.2. Próba rozwiązania problemu36
2.3. „Siedmiu” jako odpowiedzialnych za grupę „hellenistów”37
3. Koncepcja „diakonii” w 1 i 2 Liście św. Pawła do Koryntian39
4. Diakoni i ich posługa w 1 Liście św. Pawła do Tymoteusza oraz w Listach do Rzymian, Efezjan, Kolosan i Filipian45
5. Diakonat w epoce Ojców Apostolskich Kościoła47
6. Okres świetności diakonatu54
7. Epoka kryzysu i zaniku diakonatu63
8. Okres odnowy diakonatu68
8.1. Przedsoborowe próby przywrócenia diakonatu stałego69
8.2. Decyzja Soboru Watykańskiego II dotycząca przywrócenia diakonatu stałego71
9. Współczesna rzeczywistość diakonatu stałego75
9.1. Kościoły z niewielką liczbą diakonów stałych75
9.2. Kościoły cieszące się największym rozwojem diakonatu76
Rozdział II. TOŻSAMOŚĆ DIAKONÓW STAŁYCH79
1. Podstawy teologiczne80
1.1. Teksty Soboru Watykańskiego II i Naucznia posoborowgo80
1.2. Sakramentalność diakonatu i wynikające z niego implikacje teologiczne97
1.3. Diakonat w perspektywie episkopatu rozumianego jako „plenitudo sacramenti ordinis”111
2. Aspekty prawne126
2.1. Wprowadzenie diakonatu stałego w strukturę hierarchiczną Kościoła lokalnego127
2.2. Inkardynacja129
2.3. Obowiązki i prawa diakona stałego131
2.4. Misja kanoniczna diakonów stałych138
2.5. Sankcje karne przewidziane wobec diakonów popełniających przestępstwa144
2.6. Utrata stanu diakońskiego145
Rozdział III. KANDYDACI DO DIAKONATU STAŁEGO147
1. Rozeznanie przez Kościół zdatności kandydata147
2. Przymioty ogólne kandydata148
2.1. Profil kandydata nakreślony przez świętego Pawła Apostoła148
2.2. Wskazania Ojców Apostolskich i Synodów Kościoła153
2.3. Przymioty i wymagania wynikające z Kodeksu Prawa Kanonicznego175
2.4. Przymioty ludzkie i cnoty ewangeliczne wymagane przez „diakonię”175
2.5. Wiek kandydata177
2.6. Nieprawidłowości i przeszkody180
3. Przymioty związane ze stanem życia kandydata181
3.1. Celibatariusze181
3.2. Żonaci181
3.3. Wdowcy183
3.4. Członkowie Instytutów życia konsekrowanego i Stowarzyszeń życia apostolskiego184
Rozdział IV. FORMACJA KANDYDATÓW DO DIAKONATU STAŁEGO185
1. Odpowiedzialni za formację188
1.1. Duch Chrystusa189
1.2. Biskup lub wyższy przełożony zakonny189
1.3. Dyrektor formacji191
1.4. Opiekun193
1.5. Kierownik duchowy194
1.6. Proboszcz198
1.7. Profesorowie198
1.8. Wspólnota formacji diakonów stałych203
1.9. Wspólnota pochodzenia204
1.10. Aspirant i kandydat do diakonatu206
2. Program formacji207
2.1. Przedstawienie aspirantów207
2.2. Okres propedeutyczny208
2.3. Obrzęd liturgiczny dopuszczenia do grona kandydatów do diakonatu212
2.4. Czas i miejsce formacji214
2.5. Udzielenie posługi lektoratu i akolita tu218
2.6. Święcenia diakońskie220
3. Wymiary formacji223
3.1. Formacja ludzka223
3.2. Formacja duchowa232
3.3. Formacja doktrynalna (intelektualna)258
3.4. Formacja duszpasterska269
Rozdział V. POSŁUGA DIAKOŃSKA275
1. Diakonia Słowa276
1.1. Posługa homiletyczna278
1.2. Posługa katechetyczna282
1.3. Posługa diakona na rzecz „nowej ewangelizacji”285
1.4. Posługa diakona zmierzająca do wychowywania chrześcijan do udziału w życiu społecznym i politycznym294
1.5. Posługa diakona na rzecz odnowy duszpasterstwa rodzin294
1.6. Zadania misyjności296
2. Diakonia liturgii296
2.1. Diakonia liturgiczna – charakterystyka ogólna297
2.2. Posługi liturgiczne diakona stałego – charakterystyka szczegółowa299
3. Diakonia miłosierdzia324
Rozdział VI. DUCHOWOŚĆ DIAKOŃSKA337
1. Powszechne powołanie do świętości337
2. Powołanie do świętości biskupów, prezbiterów i diakonów340
3. Specyfika duchowości diakońskiej341
3.1. Relacja do Chrystusa343
3.2. Relacja do Kościoła343
3.3. Relacja do zbawienia człowieka w Chrystusie344
4. Środki życia duchowego345
4.1. Wypełnianie obowiązków diakońskich345
4.2. Życie sakramentalne347
4.3. Kierownictwo duchowe349
4.4. Modlitwa349
4.5. Pobożność Maryjna359
5. Duchowość diakońska a sytuacje życiowe367
Rozdział VII. FORMACJA STAŁA371
1. Konieczność formacji stałej diakonów371
2. Cele i cechy charakterystyczne formacji stałej373
3. Protagoniści formacji stałej diakonów376
3.1. Wspólnota Kościoła lokalnego376
3.2. Diakon głównym odpowiedzialnym za swoją formację377
3.3. Rola biskupa diecezjalnego i wyższego przełożonego zakonnego w procesie stałej formacji diakonów379
3.4. Wkład formatorów w stałą formację diakońską380
3.5. Pomoc rodziny w stałej formacji diakonów380
4. Wymiary formacji stałej381
4.1. Formacja ludzka382
4.2. Formacja duchowa382
4.3. Formacja intelektualna385
4.4. Formacja duszpasterska386
5. Organizacja i środki formacji stałej diakonów386
ZAKOŃCZENIE391
BIBLIOGRAFIA399
INDICE GENERALE443
SOMMARIO449