Sterowanie Titanikiem, czyli o zarządzaniu...

Projekt integracji europejskiej, zmierzając w kierunku coraz bardziej scentralizowanej i coraz mniej demokratycznej?super-struktury?, miał w założeniu prowadzić do szeregu korzyści dla wielkiego biznesu, do łatwiejszego zarządzania Unią Europejską przez technokrację i sądownictwo, przy preferencjach dla interesów niemieckich oraz francuskich. Kolejne kryzysy, a zwłaszcza sposób, w jaki nimi zarządzano, niweczyły te plany i dezorganizowały ten projekt. Tomasz Grzegorz Grosse, prof. dr hab., socjolog, politolog i historyk. Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim. Specjalizuje się w analizie polityk gospodarczych UE i jej państw członkowskich, a także w zarządzaniu publicznym, geoekonomii, europeizacji i myśli teoretycznej dotyczącej integracji europejskiej. Ostatnio opublikował: Geokultura, czyli o związkach geopolityki z kulturą (2023), Suwerenność i polityczność. Studium integracji europejskiej (2022), Cztery wymiary integracji (2021), Pokryzysowa Europa (2018), W poszukiwaniu geoekonomii w Europie (2014). Stypendysta Uniwersytetu Oksfordzkiego, Europejskiego Instytutu Uniwersyteckiego we Florencji, Uniwersytetu Yale, Uniwersytetu Georgetown, a także Instytutu Nauk Społecznych im. Maxa Plancka w Kolonii.