Drogą wzruszeń

Liryka śpiewna, w swej muzyczności tradycyjna, ale w dobrym znaczeniu tego słowa. Nawet wówczas kiedy są zderzane zwykłe prozaizmy, po to by znaczyć, by wywoływać refleksję. Piękne portrety ludzi i stanów emocjonalnych, niebanalnych wzruszeń. Poetka traktuje te uczuciowe odniesienia jakby to były żywe byty, które porozumiewają się z nami, tocząc często trudne i niepokojące dialogi. I ten właśnie akcent jest najcenniejszy, w tej oszczędnej metaforycznie, choć nie do końca prostej poezji.