Przigody ôd Alicyje we Kraju Dziwow
Opis
Klasyka światowej literatury po śląsku - dla dzieci i dorosłych - przetłumaczona z angielskiego na śląski przez Grzegorza Kulika.
Śląska wersja książki "Alicja w krainie dziwów" z oryginalnymi ilustracjami Johna Tenniela oraz audiobookiem czytanym po śląsku przez Annę Bączek-Lieber (TeatrTrip - podróże ze sceną).
"Nowe tłumaczenie Grzegorza Kulika wypełnia kolejną lukę. Pokazuje, że po śląsku można myśleć i mówić o sprawach abstrakcyjnych, można budować metafory, można opisywać świat czarodziejski i zaczarowany. Kolejne tłumaczenia charakteryzuje coraz bogatsze słownictwo, synonimika, subtelniejsze są struktury syntaktyczne. "Przigody ôd Alicyje we Kraju Dziwow" to lektura dla śląskojęzycznych fanów powieści i czarodziejskich opowieści, filozoficznych opowiastek i wierszowanych refleksji."
prof. Jolanta Tambor
"Alicyjo niy widziała nic moc niyôbyczajnego ani w tym, iże Krolik pedzioł do siebie: "O niy! O niy! Byda niyskorny!" (jak potym sie to spomniała, to spomiarkowała, iże winna sie udziwić, ale w tym momyńcie zdowało jij sie to blank naturalne). (...) Gorko ôd ciekawości poleciała za nim bez pole i na szczyńście doleciała na czas, żeby go ôboczyć wskakować do srogij krolikowyj nory pod żywym potym.
Za chwila Alicyjo skoczyła za nim i ani niy miarkowała, jakim cudym ôna wyjdzie nazod."
Śląska wersja książki "Alicja w krainie dziwów" z oryginalnymi ilustracjami Johna Tenniela oraz audiobookiem czytanym po śląsku przez Annę Bączek-Lieber (TeatrTrip - podróże ze sceną).
"Nowe tłumaczenie Grzegorza Kulika wypełnia kolejną lukę. Pokazuje, że po śląsku można myśleć i mówić o sprawach abstrakcyjnych, można budować metafory, można opisywać świat czarodziejski i zaczarowany. Kolejne tłumaczenia charakteryzuje coraz bogatsze słownictwo, synonimika, subtelniejsze są struktury syntaktyczne. "Przigody ôd Alicyje we Kraju Dziwow" to lektura dla śląskojęzycznych fanów powieści i czarodziejskich opowieści, filozoficznych opowiastek i wierszowanych refleksji."
prof. Jolanta Tambor
"Alicyjo niy widziała nic moc niyôbyczajnego ani w tym, iże Krolik pedzioł do siebie: "O niy! O niy! Byda niyskorny!" (jak potym sie to spomniała, to spomiarkowała, iże winna sie udziwić, ale w tym momyńcie zdowało jij sie to blank naturalne). (...) Gorko ôd ciekawości poleciała za nim bez pole i na szczyńście doleciała na czas, żeby go ôboczyć wskakować do srogij krolikowyj nory pod żywym potym.
Za chwila Alicyjo skoczyła za nim i ani niy miarkowała, jakim cudym ôna wyjdzie nazod."