Drzwi percepcji

Łukasz Barczyk podkreśla we Wstępie, że dla niego właśnie z "Lśnienia" możemy dowiedzieć się tego wszystkiego, czego Kubrick nie chciał ujawniać wprost - możemy odkryć jak wyglądał u niego proces tworzenia i jakim był człowiekiem. Aby zbliżyć się do rozumienia wspomnianego tu procesu "Drzwi percepcji" odpowiadają podziałowi na części samego "Lśnienia". Książka i film zazębiają się ze sobą. Pierwsza część to opis struktury kompozycyjnej, i podobnie jak w filmie Kubricka, to nawiązanie dialogu z widzem-czytelnikiem, stworzenie fundamentów, "matematycznych struktur", które w części drugiej pozwolą na wzniesienie się na poziom abstrakcji, subtelnych sygnałów i możliwych odczytań poszczególnych warstw znaczeniowych. Część trzecia to próba alternatywnego rozsupłania wątków ukrytych w fabule i inscenizacji - wątków nigdy nie opisywanych i nie analizowanych, mimo że powstały setki publikacji poświęconych Kubrickowi. Tym razem ten film-labirynt będący niezwykłym, metaforycznym studium ludzkiego zła, odkrywa przed nami zaskakujące przesłanie-ostrzeżenie przed "patologicznym przestępcą z siekierą w ręku", o którym pisał Albert Einstein, i za którego "przepraszał" Robert Oppenheimer mówiąc: "Now I am become Death...".