Irena Kwiatkowska i znani sprawcy
Opis
Porywająca biografia Ireny Kwiatkowskiej, jednej z najwspanialszych i najpopularniejszych polskich aktorek wszech czasów. Odtwórczyni niezapomnianych ról: Kobiety Pracującej w "Czterdziestolatku", Zofii Jankowskiej w "Wojnie domowej" i Makowskiej w "Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy". W książce opowiadają o niej m.in. Piotr Fronczewski, Wojciech Młynarski, Maria Czubaszek, Edward Dziewoński i Jan Kobuszewski.
Cygański obłęd i germańska dyscyplina. Tajemnice tej mieszanki posiada tylko ona: Irena Kwiatkowska.
AGNIESZKA OSIECKA
Irena Kwiatkowska jest jak żelbet, a właściwie jak jego zbrojenie. Zbrojenie polskiego wątku komediowego.
TADEUSZ KONWICKI
Każdej roli kabaretowej, teatralnej nadawała swoją osobowością prawdziwą poezję. […] Jest mistrzynią gatunku surrealistycznego, który uprawdopodobniała, grając szalenie serio, poważnie. Tak jak trzeba grać farsę. Ona nawet słabe monologi podnosiła siłą swojego talentu.
WOJCIECH MŁYNARSKI
Pisać i patrzeć na Ciebie i słuchać, jak od pierwszej, czytanej próby rozwija się powołana przez Ciebie do życia postać. Jak przekracza ramy zakreślone tekstem i żyje własnym życiem, zaskakując autora jego pełnią, mnóstwem wypełniających je, precyzyjnie przemyślanych drobiazgów.
JEREMI PRZYBORA
W dobrym materiale komedii jest wszystko to, co jest potrzebne aktorowi, aby publiczność śmiała się - pozostaje umiejętność wydobycia tego. A Irka należy do mistrzów naszego fachu i nigdy, podkreślam - nigdy, nie miała z tym żadnych kłopotów. Zawsze grając na serio!
EDWARD DZIEWOŃSKI
Cygański obłęd i germańska dyscyplina. Tajemnice tej mieszanki posiada tylko ona: Irena Kwiatkowska.
AGNIESZKA OSIECKA
Irena Kwiatkowska jest jak żelbet, a właściwie jak jego zbrojenie. Zbrojenie polskiego wątku komediowego.
TADEUSZ KONWICKI
Każdej roli kabaretowej, teatralnej nadawała swoją osobowością prawdziwą poezję. […] Jest mistrzynią gatunku surrealistycznego, który uprawdopodobniała, grając szalenie serio, poważnie. Tak jak trzeba grać farsę. Ona nawet słabe monologi podnosiła siłą swojego talentu.
WOJCIECH MŁYNARSKI
Pisać i patrzeć na Ciebie i słuchać, jak od pierwszej, czytanej próby rozwija się powołana przez Ciebie do życia postać. Jak przekracza ramy zakreślone tekstem i żyje własnym życiem, zaskakując autora jego pełnią, mnóstwem wypełniających je, precyzyjnie przemyślanych drobiazgów.
JEREMI PRZYBORA
W dobrym materiale komedii jest wszystko to, co jest potrzebne aktorowi, aby publiczność śmiała się - pozostaje umiejętność wydobycia tego. A Irka należy do mistrzów naszego fachu i nigdy, podkreślam - nigdy, nie miała z tym żadnych kłopotów. Zawsze grając na serio!
EDWARD DZIEWOŃSKI