Reko-rekonesans

(…) Praca ta w obrębie antropologii jest przedsięwzięciem pionierskim - podejmuje nowy, niezwykle interesujący temat badań. Dokonuje przy tym rewizji wcześniejszych, redukcjonistycznych ujęć, wpisujących się w paradygmat ideologii kultury masowej, przesuwając uwagę na emiczny i podmiotowy charakter zjawiska. Z przeprowadzonych analiz można wnosić, że stwarzane poprzez rekonstrukcje sui generis alterświaty wydają się jedną z najnowszych odsłon mitotwórstwa, służącego ostatecznie nadawaniu sensu rzeczywistości, w tym tej historycznej, oraz kształtowaniu postaw i tożsamości.

Sama Autorka podkreśla zresztą, że rekonstruowana rzeczywistość "winna być rozpatrywana jako pełnoprawne zjawisko kulturowe". Nie oznacza to obecności jedynie wymiaru makro na nią się składającego - mitologii historycznej czy tożsamości narodowej, gdyż równie ważny jest wymiar mikro - samorealizacji i samopoznania. "Oferuje nie tylko wniknięcie w żywotną Historię, lecz również w teraźniejszość oraz wejście w realne, bieżące role" - konkluduje. Pora teraz na pracę, która zdałaby sprawę z alterświata odbiorców, recepcji rekonstrukcji, nie tylko wśród nielicznych, często krytycznie nastawionych akademików czy dziennikarzy. Wówczas uzyskalibyśmy pełny obraz jej kulturotwórczej roli.

Konkludując, recenzowana praca zasługuje ze wszech miar na publikację z pożytkiem nie tylko dla antropologii, lecz i innych dziedzin humanistyki i nauk społecznych.

(Fragment recenzji prof. Janusza Barańskiego)