Na tropie codzienności
Opis
Wojna, gospodarka globalna, kapitalizm, bezrobocie, stosunek do starości, umierania, śmierci - takie tematy podejmuje Rimini Protokoll. Konfrontuje dokumenty z doświadczeniami subiektywnymi, łączy społeczne z indywidualnym, poszerza banki danych o percepcję jednostki, wspierając tym samym racje konkretnych ludzi przeciwko politycznym systemom. Haug, Kaegi i Wetzel unikają jednoznacznych tez, odniesień i poglądów. Nie tyle jednak robią teatr polityczny, ile - po swojemu naśladując Godarda - robią teatr politycznie.
Starsze panie, nastolatki, bezrobotni kontrolerzy ruchu lotniczego, przegrani kandydaci na burmistrza, żołnierze z Wietnamu, mówcy pogrzebowi, kierowcy tirów, adwokaci, pracownicy Call Center, policjanci - wszyscy ci "prawdziwi ludzie" to rozpoznawalny znak teatru Rimini Protokoll. Właśnie oni jako eksperci (nie zaś jako amatorzy) zajmują samo centrum każdej inscenizacji, tworzą przedstawienie swoimi opowieściami, zawodową i pozazawodową wiedzą i niewiedzą, swoimi doświadczeniami i osobowościami.
Starsze panie, nastolatki, bezrobotni kontrolerzy ruchu lotniczego, przegrani kandydaci na burmistrza, żołnierze z Wietnamu, mówcy pogrzebowi, kierowcy tirów, adwokaci, pracownicy Call Center, policjanci - wszyscy ci "prawdziwi ludzie" to rozpoznawalny znak teatru Rimini Protokoll. Właśnie oni jako eksperci (nie zaś jako amatorzy) zajmują samo centrum każdej inscenizacji, tworzą przedstawienie swoimi opowieściami, zawodową i pozazawodową wiedzą i niewiedzą, swoimi doświadczeniami i osobowościami.