O dobro wspólne. Szkice z katolicyzmu społecznego

Problematyka tej publikacji dotyczy materii ważkiej, lecz w ostatnim czasie spychanej na margines refleksji (nie mówiąc już o praktyce) społecznej, jako z istoty rzeczy niewygodnej dla zwolenników prostej dychotomii: liberalizm - socjalizm. W tym podziale zwolennicy pierwszego stanowiska każde twierdzenie odstające "na milimetr" od dogmatu "niewidzialnej ręki" rynku nazbyt pochopnie skłonni są określać jako socjalistyczne, zwolennicy z kolei drugiego zazdrośnie strzegą swojego samozwańczego monopolu na "wrażliwość społeczną". W jednym i drugim zaś wypadku samo istnienie katolickiej nauki społecznej jawi się jako "skandaliczna" uzurpacja przez Kościół prawa do wypowiadania się o kwestiach społecznych, zamiast trzymania się przysłowiowo "kruchcianych". [...] Autor daje wiele dowodów kompetencji w poruszonej problematyce i z pewnością należy do (niezbyt licznego) grona znawców katolicyzmu społecznego w kręgu polskich naukowców.
Z recenzji prof. Jacka Bartyzela