Retoryczne aspekty wiedzy o zarządzaniu

Wiedza, z dodatkowym określeniem rzetelna lub sprawdzona i nazywana postępem techniczno-organizacyjnym, w makroekonomii została powszechnie uznana za czynnik produkcji na równi z kapitałem i pracą, w zarządzaniu zaś sklasyfikowano ją jako czynnik przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstw. Tym samym wiedzę włączono do kategorii zasobów ekonomicznych czy produkcyjnych i pożądane stało się wypracowanie efektywnych procedur jej użytkowania. Naszkicowanie sposobów posługiwania się wiedzą o zarządzaniu rozpoczęto od przeglądu akademickich metod czy zwyczajów jej nabywania utrwalonych źródeł naukowych opisano w rozdziale 1. Przykładowe zniekształcenia deklaratywnej wiedzy, tworzonej na podstawie własnych spostrzeżeń oraz bieżących komunikatów w środkach masowego przekazu, przedstawiono w rozdziale 2. W rozdziale 3. podjęto próbę skonstruowania opisu struktury i dynamiki wydarzeń, w toku których rozwinęło się nowoczesne zarządzanie. Uznawszy pojęcie organizacji za już wystarczająco opisane w literaturze, zwrócono uwagę na rolę, odgrywaną w zarządzaniu przez koncepcję osobowości prawnej rozdział 4. W rozdziale 5. na przykładzie motywowania płacowego starano się wykazać, że wiedza o procesach, zachodzących w wyodrębnionych strukturach dynamicznych oraz przypisywane im znaczenie zostały rozparcelowane między poszczególne dyscypliny badawcze. W rozdziale 6. zreferowano efekty rozmaitych starań o połączenie interdyscyplinarnej wiedzy o motywowaniu płacowym pracowników najemnych. Rozdział 7. zaś dotyczy roli retoryki w metodologii nauk empirycznych . Ze Wstępu Julliana Daszkowskiego