Jesień Mikołajka
Opis
Z Mikołajkiem jesień niestraszna!
- Może zagramy w kulki? - powiedział Euzebiusz. - Kulkami nie można niczego stłuc.
To był naprawdę dobry pomysł i od razu zaczęliśmy grać, bo każdy z nas miał w kieszeni kulki, z tym że kulki Alcesta były umazane masłem od kanapek. Wszystko szło bardzo dobrze, chociaż o mało nie pobiłem się z Gotfrydem, który usiadł na trawie, kiedy chłopaki powiedziały, że chcą wejść do domu.
- Nie - powiedziałem. - Bawimy się w ogrodzie.
- Nie chcemy już bawić się w ogrodzie - powiedział Maksencjusz.
- Chcemy wejść do twojego domu!
- Nie ma powodu - odpowiedziałem. - Zostajemy tutaj!
A potem mama otworzyła drzwi i krzyknęła:
- Czy wyście powariowali, żeby siedzieć na dworze w taki deszcz? Chodźcie do środka! Szybko!
- Może zagramy w kulki? - powiedział Euzebiusz. - Kulkami nie można niczego stłuc.
To był naprawdę dobry pomysł i od razu zaczęliśmy grać, bo każdy z nas miał w kieszeni kulki, z tym że kulki Alcesta były umazane masłem od kanapek. Wszystko szło bardzo dobrze, chociaż o mało nie pobiłem się z Gotfrydem, który usiadł na trawie, kiedy chłopaki powiedziały, że chcą wejść do domu.
- Nie - powiedziałem. - Bawimy się w ogrodzie.
- Nie chcemy już bawić się w ogrodzie - powiedział Maksencjusz.
- Chcemy wejść do twojego domu!
- Nie ma powodu - odpowiedziałem. - Zostajemy tutaj!
A potem mama otworzyła drzwi i krzyknęła:
- Czy wyście powariowali, żeby siedzieć na dworze w taki deszcz? Chodźcie do środka! Szybko!