Nowoczesne imaginaria społeczne
Opis
Jakie wyobrażenia leżą u podstaw zachodniej
nowoczesności?
Charles Taylor jest obecnie jednym z najbardziej znanych filozofów, również na terenie nauk społecznych i humanistycznych. W Nowoczesnych imaginariach społecznych można prześledzić, w jaki sposób wykuwały się narzędzia, za pomocą których filozof dokonał analizy procesu sekularyzacji. Taylor nie jest bowiem zwykłym historykiem idei. Niezbyt ufa abstrakcyjnym schematom intelektualnym. W ich miejsce woli badać, jak ludzie wyobrażają sobie społeczną egzystencję, dogadują się z innymi i rozwiązują problemy. Imaginarium społeczne tym różni się więc od teorii społecznej, że uwzględnia wyobrażenia zwykłych ludzi, które najczęściej nie są ujęte w kategoriach teoretycznych, lecz wyrażają się w obrazach, opowieściach i legendach.
W książce tej autor stawia sobie za cel zbadanie tych imaginariów, które legły u podstaw zachodniej nowoczesności. Zrozumienie ich pozwala odkryć, że trzeba dziś mówić o wielu nowoczesnościach i przestać patrzeć na nowoczesność jako na jeden proces, dla którego wzorcem jest Europa.
Charles Taylor jest obecnie jednym z najbardziej znanych filozofów, również na terenie nauk społecznych i humanistycznych. W Nowoczesnych imaginariach społecznych można prześledzić, w jaki sposób wykuwały się narzędzia, za pomocą których filozof dokonał analizy procesu sekularyzacji. Taylor nie jest bowiem zwykłym historykiem idei. Niezbyt ufa abstrakcyjnym schematom intelektualnym. W ich miejsce woli badać, jak ludzie wyobrażają sobie społeczną egzystencję, dogadują się z innymi i rozwiązują problemy. Imaginarium społeczne tym różni się więc od teorii społecznej, że uwzględnia wyobrażenia zwykłych ludzi, które najczęściej nie są ujęte w kategoriach teoretycznych, lecz wyrażają się w obrazach, opowieściach i legendach.
W książce tej autor stawia sobie za cel zbadanie tych imaginariów, które legły u podstaw zachodniej nowoczesności. Zrozumienie ich pozwala odkryć, że trzeba dziś mówić o wielu nowoczesnościach i przestać patrzeć na nowoczesność jako na jeden proces, dla którego wzorcem jest Europa.