Widma "przeklętego" Pisarki i pisarze w kulturze XX i XXI wieku

Czy kategoria "artysty przeklętego", fenomen raczej socjologiczny niż estetyczny, pozostawała tak długo kategorią teoretycznie nietkniętą, gdyż ta, w sposób nieunikniony, gotowa była wystawić teorię (historię i krytykę również) na płycizny "biografizmu"? Nie chodzi tu wszak o bezkrytyczny powrót do korzeni, lecz o świadomość, że to wciąż żywe, fascynujące zagrożenie, niekoniecznie w wersji z początku dwudziestego stulecia, stanowi w sposób wcale dwuznaczny siłę napędową rozwoju najnowszej humanistyki, zwłaszcza popularnej dziś, prężnie się rozwijającej i głęboko zróżnicowanej perspektywy "nowej humanistyki". Pytanie to, wymagające zresztą przemieszczenia sensu "przeklętości" w rejony dotychczas jej obce, pozostaje w tej chwili otwarte. Kto wie, być może kategoria ta, choć już tylko pośrednio związana z modelem współczesnego artysty, sprawdziłaby się - ustalając pewne warunki - w roli narzędzia służącego do opisu przemian w obrębie dyskursu teoretycznoliterackiego, a dalej - historii literatury i krytyki literackiej. Idea "przepisania" kategorii "artysty przeklętego" towarzyszyła zorganizowanej w listopadzie 2016 roku w Poznaniu drugiej edycji konferencji zatytułowanej Zaangażowani - przeklęci - osobni. Pisarki i pisarze w kulturze XX i XXI wieku. W niniejszym tomie zgromadzone zostały referaty, których autorzy przyjęli nader zróżnicowane strategie podejścia do zaproponowanego tematu.