Arbitraż w doktrynie prawnej średniowiecza
Opis
Praktyka powierzania prywatnych sporów do rozstrzygnięcia osobom trzecim ma długą historię. Wraz z rozwojem sądownictwa państwowego bynajmniej nie zanika, ale podlega coraz dokładniejszej regulacji. Tak stało się też w prawie rzymskim. Ewolucyjnie rozwijało się w nim prawne unormowanie umowy arbitrażowej (compromissum), mocą której strony poddawały oznaczony spór rozstrzygnięciu sędziego polubownego (arbiter). Oczekiwano, że zakończy on sprawę swoim orzeczeniem (sententia arbitri).