Udając jednorożce
Opis
Miłośnicy prostoty języka i surrealistycznej wyobraźni Jacka Napiórkowskiego aż siedem lat czekali na nowy tomik jego wierszy. Udając jednorożce to zbiór około trzydziestu tekstów, w których świat rozsypuje się na kawałki i układa na nowo w abstrakcyjne, nadrealistyczne obrazy.
To poezja pozornie lekka - autor nie szuka jednoznacznych odpowiedzi, raczej namawia, by zanurzyć się w życiu, skupić się na doświadczaniu różnych stanów świadomości i poczuć, jak "bilans staje się balansem". W tomie znajdziemy również teksty, które możemy uznać za - w nieoczywisty, charakterystyczny dla Napiórkowskiego sposób - zaangażowane. Pojawiają się w nich wątki społeczne i ekologiczne czy też dezyderaty dotyczące sztuki dobrego życia.
To poezja pozornie lekka - autor nie szuka jednoznacznych odpowiedzi, raczej namawia, by zanurzyć się w życiu, skupić się na doświadczaniu różnych stanów świadomości i poczuć, jak "bilans staje się balansem". W tomie znajdziemy również teksty, które możemy uznać za - w nieoczywisty, charakterystyczny dla Napiórkowskiego sposób - zaangażowane. Pojawiają się w nich wątki społeczne i ekologiczne czy też dezyderaty dotyczące sztuki dobrego życia.