Sentymentalny portret Ryszarda Kapuścińskiego
Opis
Sentymentalny portret Ryszarda Kapuścińskiego stworzony przez najbliższe mu osoby
i serdecznego przyjaciela - Jarosława Mikołajewskiego.
Opowieść o wielkim pisarzu, podróżniku, reporterze i myślicielu. O skromnym, powściągliwym człowieku, który "rozbrajał ludzi uśmiechem i życzliwym zainteresowaniem dla ich małych spraw".
W książce pokazana jest przestrzeń pisarza, w której spędzał ostatnie tygodnie życia: zapiski, niepublikowane wiersze, kolekcje, ulubione przedmioty, lektury, cytaty, widoki, pamiątki z podróży, a nawet zaprzyjaźnione koty, które pisarz fotografował z okna pracowni.
Patrzę przez okno na sąsiedni dom, na samotne okno, z którego można by wygodnie podglądać Ryśka, dokładnie na wysokości jego pracowni. Alicja wyłapuje mój wzrok.
- Wiesz - mówi - że kilka dni temu zadzwonił do mnie człowiek, który tam mieszka?
-Pani Alu - poprosił. - Niech pani czasem włączy światło w pracowni. Niech będzie, jak było... (Jarosław Mikołajewski)
Opowieść o wielkim pisarzu, podróżniku, reporterze i myślicielu. O skromnym, powściągliwym człowieku, który "rozbrajał ludzi uśmiechem i życzliwym zainteresowaniem dla ich małych spraw".
W książce pokazana jest przestrzeń pisarza, w której spędzał ostatnie tygodnie życia: zapiski, niepublikowane wiersze, kolekcje, ulubione przedmioty, lektury, cytaty, widoki, pamiątki z podróży, a nawet zaprzyjaźnione koty, które pisarz fotografował z okna pracowni.
Patrzę przez okno na sąsiedni dom, na samotne okno, z którego można by wygodnie podglądać Ryśka, dokładnie na wysokości jego pracowni. Alicja wyłapuje mój wzrok.
- Wiesz - mówi - że kilka dni temu zadzwonił do mnie człowiek, który tam mieszka?
-Pani Alu - poprosił. - Niech pani czasem włączy światło w pracowni. Niech będzie, jak było... (Jarosław Mikołajewski)