Swanlights

Album "Swanlights" nie stroni od kontynuowania wątków z wcześniejszych płyt - od emocjonalnej delikatności i kruchości "I Am A Bird Now", której urokowi ulegli chyba nawet najbardziej zatwardziali cynicy, po odkrytą przez artystę na "The Crying Light" jego mistyczną wręcz więź z naturą. Mianem "łabędzich świateł" Antony nazywa odbicia świateł w nocy na powierzchni wody - "Swanlights" jest więc, tematycznie, w przeważającej mierze kontynuacją poprzedniej płyty. Zauważalna jest natomiast zarazem naturalna, jak i wyrafinowana ewolucja w warstwie muzycznej. Antony tym razem stawia na większą różnorodność stylistyczną i wprowadza szerszą paletę brzmień i barw, wzbogaconą o dźwięki smyczków, instrumentów perkusyjnych czy efektów gitarowych. W kilku utworach wyraźnie odczuć można echa tradycji dawnych, marynistycznych ballad ("The Great White Ocean"), gdzie indziej zaznacza się wpływ impresjonizmu spod znaku Claude`a Debussy`ego ("Ghost"), a raz nawet pojawiają się elementy stylizacji na muzykę arabską ("Swanlights"). Osobnym rozdziałem na płycie jest wywołujący wręcz ciarki duet z Björk w utworze "Fletta". (Sonic)