Dylematy wizerunku instytucji publicznej

W części wprowadzającej - podejmując próbę kolejnych przybliżeń - postaramy się wskazać na antynomie racjonalności i irracjonalności zachowań reżyserów społecznej przestrzeni" - rzeczników public relations, mediów i liderów poprawności relacji z otoczeniem, którzy w teatralny sposób chcą ,,upudrować nosek", wykreować surogat medialnej poprawności wizerunku instytucji. W drugiej części przywołując stronę nieformalnej i formalnej obyczajności liderów życia publicznego, spróbujemy ukazać owe antynomie i dylematy w postaci kilku odsłon (scen spektaklu życia publicznego), który odbywa się z udziałem zainteresowanych aktorów, liderów i urzędników życia publicznego w naszej - społecznej asyście. Nie pozostaje nic innego, jak tylko życzyć szanownemu czytelnikowi przyjemności w czytaniu książki, będącej swego rodzaju ukłonem, hołdem wdzięczności wobec tych wszystkich analityków i obserwatorów życia społecznego, którzy nie chcą zmieniać świata, jak podkreślił w jednym z wywiadów Zygmund Bauman -chcą, ażeby świat się zmienił.