Dzieła, tom 3. Szaleniec Boży Emanuel Quint. Atlantyda

W tomie zamieszczono dwa opowiadania Hauptmanna w tłumaczeniach Bertolda Merwina i Małgorzaty Słabickiej. Szaleniec boży Emanuel Quint to powieść wyróżniająca się potoczystym stylem, wartką akcją oraz spójną konstrukcją dramatyczną. Autor ukazuje dzieje Emanuela Quinta - biednego śląskiego stolarza rozpoczynającego wędrówkę jako kaznodzieja i dokonującego praktyk uzdrowicielskich. Przysparza mu to wielu zwolenników, którzy w końcu obwołują go świętym; z czasem sam również identyfikuje się z Chrystusem. Wędrując wiedzie życie maniaka religijnego, zostaje wyśmiany i wyszydzony, udaje się do Szwajcarii, aby znaleźć samotną śmierć w górach. Utwór Atlantyda można by włączyć do nurtu opowieści obyczajowej. Również i w tej powieści autor opisał koleje losu głównego bohatera wraz z całym katastrofizmem i fatalizmem jego rozterek duchowych. Sukces czytelniczy Atlantydy był według większości krytyków odwrotnie proporcjonalny do wartości powieści. Zasadniczy wpływ na na olbrzymie zainteresowanie utworem miała katastrofa "Titanika", której przebieg Hauptmann jakby wcześniej przewidział i opisał. Ta analogia sprowodowała olbrzymią popularność - do 1942 r. książka doczekała się 49 wznowień, a w 1913 r. została sfilmowana.