Miejsca wspólne, miejsca własne
Opis
Wojciech Owczarski opisuje wzajemne relacje twórczości Brunona Schulza, Bolesława Leśmiana i Tadeusza Kantora. Choć każdy z nich był mistrzem innego języka artystycznego (proza, poezja i teatr), a zarazem indywidualistą, podobieństwa objawiają się w pokrewieństwie motywów, obrazów, a także idei i całych konstrukcji filozoficznych. Autor skupia się przede wszystkim na wyobraźni owych trzech artystów, odnajdując w ich fantazmatach wiele "punktów wspólnych", jak okaleczone i "kalekujące" manekiny, postaci sobowtórowe, nobilitacja tandety, słabość do "realności najniższej rangi". Tym, co również łączy Schulza, Leśmiana i Kantora, jest poczucie humoru - skłonność do patrzenia na życie z błazeńskiej perspektywy.