Oparzenie

Książka opowiada o tragicznych losach pięciu przyjaciół - fizyka, lekarza, pisarza, rzeźbiarz, saksofonisty - które tworzą kafkowską wizję świata, gdzie wszechobecna władza okalecza jednostki i naród. Życie bohater podporządkowane jest nie zawsze zrozumiałym prawom systemu. Ale w przeciwieństwie do metaforycznych sytuacji z Procesu czy Zamku radziecka władza jest realna, namacalna, a jej absurdalne nakazy i zakazy dotykają konkretnych ludzi. Wszystkie postawy - próby kontestacji zastanego porządku, bezowocne wysiłki nadania mu ludzkiej twarzy, emigracja wewnętrzna, konformizm czy flirt z władzą- kończą się klęską. Nie można ucywilizować nieludzkiego systemu, nie można "robić swojego" w kraju zwycięskiego socjalizmu. Wszystko służy umacnianiu molocha. Z każdego wynalazku można zrobić bombę, z każdego wiersza i melodii - hymn. Jednym wyjściem jest ucieczka. Utrata złudzeń i marzeń prowadzi w końcu do dramatycznego pytania: Czy jestem godny ojczyzny? A czy ojczyzna jest godna mnie?
Wybitna powieść, która skazała na emigrację jednego z największych współczesnych pisarzy rosyjskich, jest to przejmujący obraz dramatu pokolenia inteligencji radzieckiej przełomu lat 60. i 70., a zarazem całego społeczeństwa.