Dwory magnackie w XVIII wieku. Rola i znaczenie kulturowe

Przez długie lata głównym przedmiotem zainteresowania badaczy kultury XVIII w. był przede wszystkim dwór królewski. Tymczasem od połowy XVIII w. w geografii kulturowej naszego kraju zaszły istotne zmiany. W okresie baroku charakterystyczne było rozproszenie działań kulturowych podejmowanych przez ośrodki w całym kraju i związanych z indywidualnymi inicjatywami różnych osób, w oświeceniunatomiast można zaobserować wyraźniejszą dążność do silniejszej centralizacji inicjatyw i skupienia ich wokół dworu monarchy. Ta nowa sytuacja zaprzątała uwagę badaczy.

Książka zawiera 23 artykułu, które w świetle nowych lub mało źródeł, w kontekście zgromadzonej w ostatnich dziesięcioletnich wiedzy o osiemnastowiecznej kulturze, z perspektywy metodologicznych doświadczeń różnych dyscyplin humanistyki, przedstawiają funkcje kulturotwórczych środowis dworskich w różnych regionach Rzeczypospolitej Obojga Narodów w XVIII wieku.