Niespokojna planeta. Największe kataklizmy naturalne w historii ludzkości

Wiadomości o klęskach żywiołowych, docierające za pośrednictwem mediów i czyniące miliardy ludzi na całym świecie świadkami kataklizmów, zmuszają do refleksji nad bezbronnością człowieka wobec żywiołów natury, a jednocześnie każą zastanowić się, czy ludzkość będzie kiedyś w stanie przewidywać katastrofy naturalne i zapobiegać im. Stanowią one bowiem ciągle jedno z najważniejszych wyzwań, przed którymi stoi współczesna nauka i technika.

Niespokojna planeta to książka o próbie zrozumienia mechanizmów erupcji sił przyrody: wielkich epidemii, wybuchów wulkanów, trzęsień ziemi i huraganów oraz sposobie zapobiegania ich skutkom. Autor nie poprzestaje jednak na prezentacji historycznego przeglądu największych klęsk żywiołowych. Ta warstwa opisowa jest jedynie punktem wyjścia żarliwego manifestu w obronie potrzeby coraz dogłębniejszych badań naukowych, konieczności stworzenia całościowej wizji świata przyrody koniecznej w celu rozumnego przeciwstawienia się jej kapryśnym siłom.

Zdaniem Zebrowskiego, nauka przełomu XX i XXI wieku musi w tym celu zdobyć się na syntezę, wydobyć z kryzysu spowodowanego nadmierną specjalizacją. Innymi słowy, musi być w stanie zaprezentować syntetyczne ekspertyzy łączące w sobie tak odległe dziedziny, jak matematyka i fizyka z jednej strony oraz medycyna i ekologia z drugiej. Taka rewolucja nie może dokonać się bez wsparcia społecznego, polegającego na szczodrym finansowaniu badań naukowych, nawet takich, które pozornie wydają się odległe od codziennej rzeczywistości. Jak mówi autor na zakończenie książki: jesteśmy winni naszym dzieciom starania, by wynegocjować pełne wzajemnego poszanowania stosunki z Matką Naturą, a jedynym sposobem, by to uczynić, jest wsłuchanie się w jej słowa. -JKG (Wiedzy i Życia)