ARTUR I ZEMSTA MALTAZARA

Spokój Artura burzy wołanie o pomoc wypisane na ziarenku ryżu, dostarczonym przez pająka. Oznacza to bowiem, że Minimki są w niebezpieczeństwie! Nie ma więc ani chwili do stracenia! Tymczasem ojciec chłopca postanawia wyjechać wcześniej, niż to było ustalone, i już niecierpliwi się, czekając na syna za kierownicą samochodu. Przerażony tym Artur zawiadamia o wszystkim dziadka Archibalda w nadziei, że ten go zastąpi i pomoże Minimkom. Chłopiec nie może bowiem znieść myśli, że życie Selenii jest zagrożone. Dzięki pomocy psa Alfreda udaje mu się uśpić czujność rodziców i wrócić w środku nocy do domu dziadków. Zbliża się północ. Za chwilę promień księżyca padnie na lunetę Archibalda i otworzy przejście do krainy Minimków. Niestety nadciąga chmura. Jeżeli zakryje ona księżyc, to Arturowi nie uda się pomóc swoim przyjaciołom.