Okopowe requiem

Autentyczny dziennik wojenny francuskiego żołnierza, uczestnika walk okresu I wojny światowej. W 1914 24-letni artylerzysta, Ivan Cassagnau, opuszcza swoje ojczyste strony na południowym zachodzie i kieruje się na zbocza Wogezów. W swoich zapiskach, pozbawionych jakichkolwiek komentarzy, dokładnie notuje szczegóły rzezi, na jaką wydanych zostało tysiące ludzi. Najpierw czyni to w tonie obojętnym, jakby nie dowierzając własnym oczom, później, w miarę jak wokół niego więcej jest zabitych niż żywych - chłodno i z dystansem, który staje się jego jedyną obroną przed rzeczywistością.
Na pierwszy rzut oka dzienniki te sprawiają wrażenie opowieści o wojnie bardzo od nas odległej, jednak w istocie odnajdujemy tu wszelkie upokorzenia, które były naszym udziałem wczoraj, a są i dzisiaj: zależność od najprostszych potrzeb fizjologicznych, zanegowanie wartości życia ludzkiego w kontekście społecznym, w końcu rola propagandy w naszym życiu.
Wojenny dziennik urywa się na Verdun, gdzie autor zapisków został ranny.