Elżbieta Dziębowska – Biografia

Elżbieta Marcela Dziębowska, ps. „Dewajtis” (ur. 16 kwietnia 1929 w Warszawie, zm. 4 kwietnia 2016) – polska muzykolog, nauczyciel akademicki, w czasie II wojny światowej członkini Szarych Szeregów i oddziału dywersji bojowej Kedywu Agat, uczestniczka powstania warszawskiego. Była córką przedwojennego oficera zawodowego Feliksa Dziębowskiego (zginął 12 września 1939 w walkach pod Żyrardowem) i Julii z domu Gradowskiej. Jesienią 1940 wraz z rodziną przeniosła się do Warszawy. W 1942 została przyjęta do drugiej klasy miejskiego Gimnazjum Żeńskiego im. Jana Kochanowskiego w Warszawie, które podczas okupacji nosiło nazwę II Miejskiego Żeńskiego Gimnazjum Krawiecko-Bieliźniarskiego. W lutym 1942 została wprowadzona przez Helenę Jarome do Szarych Szeregów. Dołączyła do 58. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerzy. Mimo młodego wieku w lutym 1943 złożyła przysięgę harcerską w 58. Żeńskiej Drużynie Harcerskiej, a następnie została przyjęta na kurs przysposobienia wojskowego. W sierpniu 1943 przeszła do nowo utworzonego oddziału dywersji bojowej Kedywu Agat (późniejszy batalion „Parasol”). Uczestniczyła w siedmiu akcjach. W powstaniu warszawskim została ranna i odznaczona Krzyżem Walecznych. Po wojnie ukończyła liceum w Szczecinie, a następnie studia muzykologiczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończyła w 1957. Po obronie pracy magisterskiej pracowała na Uniwersytecie Warszawskim jako asystent. W latach 1958–1963 pracowała w tygodniku „Ekran”. W 1966 uzyskała stopień naukowy doktora nadany przez Instytut Sztuki PAN w Warszawie. Następnie była pracownikiem naukowym na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1970 do 1989 w Katedrze Historii i Teorii Muzyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należała do PZPR. Po przejściu na emeryturę przeprowadziła się do Jurgowa. W 2000 otrzymała Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich. W 2005 została członkiem honorowym Związku Kompozytorów Polskich.