Aleksander Puszkin – Biografia

Aleksander Puszkin, rosyjski poeta, prozaik, bajkopisarz i autor dramatów jest jednym z klasyków literatury rosyjskiej i światowej. Wybitny przedstawiciel romantyzmu. Aleksander Puszkin a właściwie Aleksandr Siergiejewicz Puszkin to jeden z najsłynniejszych rosyjskich pisarzy wszech czasów. Poeta, prozaik, dramatopisarz, autor baśni, tworzył w epoce romantyzmu. Do jego najbardziej znanych dzieł należą poemat dygresyjny "Eugeniusz Oniekin", tragedia romantyczna "Borys Godunow", powieść "Córka kapitana", a także bajki: "O rybaku i rybce", "Bajka o carze Sałtanie" i "Bajka o Popie i jego parobku Jełopie". Puszkin przeszedł do historii literatury jako ten, który zapoczątkował w Rosji fascynację bajronizmem. Okazał się też reformatorem rosyjskiego języka literackiego. Był zwolennikiem wprowadzania do literatury mowy potocznej. Puszkin żył w latach 1799-1837. Było to więc życie stosunkowo krótkie, ale bujne i niezwykle twórcze. Mówi się, że wpływ na jego pisarstwo i poglądy miały trzy osoby: stryj Wasilij Lwowicz Puszkin, pradziadek Abram Hannibal oraz niania, Arina Rodionowna Jakowlewa. Dzięki opowieściom niani Puszkin uzmysłowił sobie brutalność stosunków społecznych panujących w imperium i stał się zwolennikiem zniesienia pańszczyzny chłopów. Pisał wiersze będące krytyką carskiej tyranii i rządów absolutnych. Na skutek tego zesłany został na południe Rosji. Później karę zamieniono na areszt domowy. Krytykowany przez Puszkina car, Mikołaj I, był jednocześnie jednym z jego najwierniejszych czytelników. Swoją najważniejszą powieść historyczną, "Córkę kapitana", poświęcił Puszkin buntowi J. I. Pugaczowa. Na skutek dworskiej intrygi Aleksander Puszkin zmuszony był bronić honoru żony w pojedynku z francuskim emigrantem, Georges'em-Charles'em d'Anthès. Ciężko ranny, zmarł dwa dni później, 10 lutego 1837 roku. Upamiętniony został licznymi pomnikami, został również patronem wielu szkół i ulic.