Wojciech Cejrowski – Biografia

Wojciech Daniel Cejrowski (ur. 27 czerwca 1964 w Elblągu) jest polskim dziennikarzem radiowym, satyrykiem, fotografem i pisarzem podróżniczym, a także dyrektorem artystycznym biblioteki Discover World oraz członkiem The Explorers Club. Znany jest jako popularyzator wypraw i „poszukiwacz zagrożonych kultur” regionu Amazonii; został również przyjęty do Royal Geographical Society w Londynie.

Ukończył XVII Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie. Studiował m.in. w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Santa Clara University (bez ukończenia), a w 2010 uzyskał licencjat z socjologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Karierę radiową rozpoczął w 1991, prowadząc wraz z Korneliuszem Pacudą audycję „Czy jest miejsce na country w Polsce?”. Od 1992 przez jedenaście lat był gospodarzem polskich wersji „American Country Countdown” (ostatnia audycja nr 519 została wyemitowana w styczniu 2003). W 1993 związał się z Radiem Kolor, gdzie prowadził m.in. program muzyczny, audycję „Aeroplan” (wspólnie z Beatą Pawlikowską) oraz sobotnie poranki, które stały się zalążkiem „WC Kwadrans”; współpracę zakończył w 1997. W latach 1997–1999 pracował w Radiu WAW-a. Jego audycje emitowane były w wielu rozgłośniach; do najbardziej rozpoznawalnych należy cykl podróżniczy „Po drugiej stronie globusa” (ponad 300 odcinków). Współpracował także z Polskim Radiem Program I, przygotowując korespondencje i opowieści podróżnicze m.in. dla „Z pierwszej ręki”, „Radio Kierowców” i „Lato z Radiem”, a w sezonie zimowym 2005 prowadził „Zima z radiową Jedynką”. Od 2003 tworzył również audycje muzyczne „Muzyka na Molo” i „Audycja podzwrotnikowa”.

W telewizji debiutował, współpracując z Wojciechem Mannem przy programie „Non Stop Kolor” (1992–1994). Największą popularność przyniósł mu program „WC Kwadrans” emitowany w TVP w latach 1994–1996, oglądany przez ok. trzy miliony widzów. Prowadził także „Stajnia”, a w latach 1996–1997 zrealizował dla TV Niepokalanów cykl 30 odcinków z podróży do Ameryki Południowej. Od 1997 uczestniczył w satyrycznym talk-show na RTL 7, a w latach 1999–2000 współprowadził z Alicją Resich-Modlińską program „Piękny i Bestia”. W latach 2003–2004 w Polsacie prowadził „Z kamerą wśród ludzi” (emitowany również w TV 4 i Polsat 2). W 2007 rozpoczął realizację podróżniczej serii „Boso przez świat”, a chodzenie boso stało się jednym z najbardziej charakterystycznych elementów jego wizerunku.

Jako publicysta pisał o sprawach społeczno-politycznych (m.in. dla „Gazeta Polska”, „Tygodnik AWS” i „Ilustrowany Kurier Polski”) oraz o podróżach, publikując humorystyczne reportaże m.in. w „Newsweek”, „Rzeczpospolita” i „Poznaj Świat”. Jest autorem książek z nurtu satyry i komentarza politycznego, takich jak „Kołtun się jeży”, „Młot na lewicę” i „Sól do oka”, oraz reportaży podróżniczych, m.in. „Podróżnik WC”, „Na końcu Orinoko”, „Gringo wśród dzikich plemion”, „Rio Anaconda” i „Wyspa na prerii”. Ukazały się także wydania i warianty tytułów, m.in. „Piechotą do źródeł Orinoko”, „Rio Anaconda Gringo i ostatni szaman plemienia Carapana” oraz anglojęzyczne „Orinoco. On Foot to the Source wer. angielska” i „Orinoco. On Foot to the Source of the Great River”.

Cejrowski jest postacią kontrowersyjną ze względu na wyraziste, prawicowe i konserwatywne poglądy, krytykę Unii Europejskiej oraz publiczne akcentowanie katolickich przekonań. W 1995 w „Gazeta Wyborcza” ukazał się artykuł Anny Bikont „Brunatny kowboj RP”, w którym oskarżono go o promowanie faszyzmu poprzez „WC Kwadrans”; w sporze sądowym uznano, że tytuł naruszał dobra osobiste, jednak ostatecznie przegrał sprawę w apelacji. W kwietniu 2008 zapowiadał rezygnację z polskiego obywatelstwa i zamiar uzyskania obywatelstwa Ekwadoru. Pozostaje aktywny medialnie, publikując felietony i książki oraz prowadząc działalność w internecie, w tym na kanale YouTube.