Adam Stankiewicz – Biografia

Adam Stankiewicz (6 stycznia 1892 – 29 listopada 1949) był białoruskim księdzem katolickim, politykiem i pisarzem. Był jednym z ideologów białoruskiego ruchu chrześcijańsko-demokratycznego na początku XX wieku. Urodził się w Arlianiaty (obecnie w Hrodna Voblast, blisko Aśmian). W 1914 roku ukończył seminarium duchowne w Wilnie. Stankiewicz był jednym z założycieli Białoruskiego Związku Chrześcijańsko-Demokratycznego oraz Białoruskiej Chrześcijańskiej Demokracji. Był jednym z pierwszych księży, którzy używali języka białoruskiego w nabożeństwach. W grudniu 1919 roku został członkiem na uchodźstwie Rady Białoruskiej Republiki Ludowej. Był aktywnym członkiem białoruskiego ruchu narodowego w zachodniej Białorusi, kontrolowanej przez Polskę. W 1922 roku został wybrany do Sejmu jako członek Bloku Mniejszości Narodowych. W przeciwieństwie do swojego sąsiada, znanego zachodnio-białoruskiego polityka i naukowca Jana Stankiewicza, Adam odmówił współpracy z Niemcami po ich inwazji na Polskę. Podczas II wojny światowej mieszkał w Wilnie, gdzie publikował białoruską literaturę religijną. W 1944 roku odmówił ucieczki z Białorusi z wycofującymi się niemieckimi armiami. Został aresztowany przez władze radzieckie wkrótce po przywróceniu radzieckiej kontroli nad Wilnem. W 1949 roku został wysłany do obozu Ozerlag w pobliżu Taishet, w obwodzie irkuckim, gdzie zmarł