Joseph Sheridan Le Fanu – Biografia

Joseph Thomas Sheridan Le Fanu (ur. 28 sierpnia 1814 w Dublinie – zm. 7 lutego 1873) był irlandzkim pisarzem, autorem powieści oraz opowiadań grozy, uznawanym za jednego z najważniejszych twórców opowieści o duchach w epoce wiktoriańskiej. Jego najbardziej znane dzieła to "Dom przy cmentarzu" (1863), "Stryj Silas" (1864) oraz nowela "Carmilla" (1872), która wprowadziła do literatury motyw wampira, w tym przypadku przedstawionego jako femme fatale.

Le Fanu pochodził z rodziny o literackich tradycjach, gdzie jego dziadkowie i wujowie byli związani z teatrem. Dzieciństwo spędził w Dublinie, jednak jego rodzinne życie było naznaczone finansowymi trudnościami, co miało wpływ na jego późniejsze zainteresowania literackie. Po ukończeniu studiów prawniczych na Trinity College w Dublinie, Le Fanu zrezygnował z praktyki prawniczej na rzecz dziennikarstwa, a w 1838 roku rozpoczął publikację opowiadań w "Dublin University Magazine", gdzie opublikował również swoje pierwsze opowiadanie o duchach.

W kolejnych latach Le Fanu pisał zarówno powieści, jak i krótkie formy literackie, a jego prace często łączyły elementy grozy, mroku i romansu. Choć po jego śmierci jego twórczość na pewien czas popadła w zapomnienie, to późniejsi pisarze, tacy jak M.R. James, przywrócili mu zasłużoną popularność, uznając go za jednego z najwybitniejszych autorów opowieści grozy.

Le Fanu zmarł na zawał serca w Dublinie, a jego dziedzictwo literackie, szczególnie w zakresie literatury wampirycznej i gotyckiej, pozostaje znaczące do dziś. "Carmilla" stała się jednym z najważniejszych dzieł w historii literatury o wampirach, wpływając na późniejsze teksty, w tym na "Draculę" Brama Stokera.