Alhierd Bacharewicz – Biografia

Alhierd Bacharewicz (ur. 1975 w Mińsku) − pisarz, tłumacz, dziennikarz, pracował również jako nauczyciel. Uważany za jednego z najciekawszych współczesnych literatów piszących po białorusku. Jako członek zespołu rockowego i awangardowej grupy poetyckiej Bum-Bam-Lit zaczynał od poetyckiej prowokacji (jest autorem popularnego określenia „bydlandia”), potem zdradził poezję dla prozy, ale zachował skłonność do sarkazmu i sceptycyzm. Autor książek: „Praktyczny poradnik niszczenia miast” (2002), „Naturalne zabarwienie” (2003), „Żadnej litości wobec Walentyny G.” (2006), „Przeklęci goście stolicy” (2008), „Sroka na szubienicy” (2009), „Mały leksykon medyczny wg. Bacharewicza” (2011), „Hamburski rozrachunek Bacharewicza” (2012), „Szabany. Historia pewnego zniknięcia” (2012), „Kalendarz Bacharewicza” (2014), „Żadnej litości wobec Alhierda B.” (2014), „Dzieci Alindarki” (2014), tłumaczonych na język bułgarski, czeski, niemiecki, rosyjski, słoweński, ukraiński. W Polsce jak dotąd ukazał się tylko jego zbiór opowiadań „Talent do jąkania się” (wyd. dwujęzyczne, polsko-białoruskie, KEW 2008). Laureat cenionej na Białorusi nagrody Gliniany Weles w 2002 roku. W 2006 roku wygrał sondaż portalu Nowa Europa na najlepszego białoruskiego pisarza. Czterokrotny laureat konkursu Nagroda Literacka im. Jerzego Giedroycia (2012, 2013, 2015, 2016). Mieszka w Hamburgu, pracuje w Pradze, bywa w Mińsku.