Alhierd Bacharewicz – Biografia

Alhierd Bacharewicz, urodzony w 1975 roku w Mińsku, to uznawany za jednego z najciekawszych współczesnych białoruskich literatów piszących w języku białoruskim. Jego twórczość obejmuje wiele dziedzin, w tym poezję, prozę, tłumaczenia oraz dziennikarstwo. Praca jako nauczyciel oraz działalność w zespole rockowym oraz w awangardowej grupie poetyckiej Bum-Bam-Lit przyczyniły się do jego unikalnego stylu, łączącego sarkazm i sceptycyzm.

Bacharewicz jest autorem wielu książek, w tym "Praktyczny poradnik niszczenia miast" (2002), "Naturalne zabarwienie" (2003) oraz "Sroka na szubienicy" (2009). Jego prace zostały przetłumaczone na kilka języków, w tym bułgarski, czeski, niemiecki, rosyjski, słoweński i ukraiński. W Polsce opublikowano jedynie zbiór opowiadań "Talent do jąkania się" (2008), który ukazał się w wersji dwujęzycznej.

Bacharewicz zdobył wiele nagród literackich, w tym cenioną na Białorusi nagrodę Gliniany Weles w 2002 roku oraz tytuł najlepszego białoruskiego pisarza w sondażu portalu Nowa Europa w 2006 roku. Jest również czterokrotnym laureatem Nagrody Literackiej im. Jerzego Giedroycia, przyznawanej za najlepszą książkę roku w języku białoruskim. Jego prace były doceniane w latach 2012, 2013, 2015 oraz 2016.

Mieszka w Hamburgu, pracuje w Pradze, a jego żoną jest Julia Cimafiejewa, białoruska tłumaczka i poetka. Alhierd Bacharewicz jest postacią, która na stałe wpisała się w literacką mapę Białorusi i cieszy się uznaniem zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.