Włodzimierz Pawluczuk – Biografia
Włodzimierz Pawluczuk (ur. 17 czerwca 1934 w Rybołach, zm. 21 maja 2025) – polski antropolog, religioznawca, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu w Białymstoku i Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku. Badacz kultury ludowej, publicysta, pisarz. Był autorem 16 książek oraz ponad 100 artykułów. Rozpoczął swoją karierę naukową na Uniwersytecie Warszawskim, studiując socjologię. Pierwszym promotorem jego rozprawy doktorskiej był Zygmunt Bauman, który w wyniku represji politycznych w 1968 r. został usunięty z UW i musiał opuścić kraj. Funkcję promotora przejęła Maria Ossowska. W 1970 r. uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy pt. "Światopogląd jednostki w warunkach rozpadu tradycyjnych społeczności terytorialnych". W latach 1972–1978 pracował w Ośrodku Badań Naukowych w Białymstoku. Równocześnie kontynuował działalność naukową, uzyskując stopień doktora habilitowanego w 1977 na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy: "Osobowość ludzka wobec antynomii kultury i cywilizacji". Została ona w 1978 opublikowana przez Państwowy Instytut Wydawniczy pod tytułem "Żywioł i forma. Wstęp do badań nad kulturą współczesną". W 1980 został dyrektorem Międzyuczelnianego Instytutu Nauk Społecznych Szkolnictwa Artystycznego w Warszawie. Od października 1982 rozpoczął pracę w Instytucie Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1984–1986 pełnił funkcję wicedyrektora tego Instytutu, a w latach 1986–1993 funkcję dyrektora. Tytuł profesora uzyskał w 1994. Jego dane znajdują się w katalogu osób "rozpracowywanych", zamieszczonym w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej. Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów kadencji 2003–2006 oraz Komitetu Nauk o Kulturze PAN w latach 2007–2010. Od 2015 Profesor Senior na Uniwersytecie w Białymstoku. Pod jego kierunkiem stopień doktora uzyskali m.in. Mariusz Maszkiewicz (1993), Andrzej Szyjewski (1994), Marek Melnyk (1998), Dominika Motak (2001) i Jacek Sieradzan (2004). Pochowany na cmentarzu prawosławnym w Rybołach
Gdzie i kiedy się urodził
- Data
- Miasto
- Ryboły
- Kraj
- Polska
Śmierć – data i miejsce
- Data
- 2025-05-21
- Wiek w chwili śmierci
- 90
Skąd pochodzi – narodowość i języki
- Narodowość
- Polska (Poland)
- Języki
- polski
Ważne daty – kalendarium życia
- 1970 – Uzyskanie stopnia doktora na podstawie rozprawy pt. 'Światopogląd jednostki w warunkach rozpadu tradycyjnych społeczności terytorialnych'
- 1977 – Uzyskanie stopnia doktora habilitowanego na Uniwersytecie Wrocławskim
- 1980 – Zostaje dyrektorem Międzyuczelnianego Instytutu Nauk Społecznych Szkolnictwa Artystycznego w Warszawie
- 1982 – Rozpoczęcie pracy w Instytucie Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego
- 1994 – Uzyskanie tytułu profesora
- 2015 – Zostaje Profesorem Seniorem na Uniwersytecie w Białymstoku
O twórczości – czym się zajmuje
- Zawód
- antropolog, religioznawca, nauczyciel akademicki, publicysta, pisarz
- Gatunki
- antropologia, religioznawstwo, literatura faktu
- O czym pisze (tematy)
- kultura ludowa, kryzys kultury, życie religijne, transcendencja
- Skąd czerpał inspirację
- Zygmunt Bauman, Maria Ossowska
Najważniejsze książki i dzieła
- Tytuł
- Światopogląd jednostki w warunkach rozpadu społeczności tradycyjnej
- Rok wydania
- 1972
- Rodzaj
- książka
- Tytuł
- Wierszalin. Reportaż o końcu świata
- Rok wydania
- 1974
- Rodzaj
- reportaż
- Tytuł
- Żywioł i forma. Wstęp do badań empirycznych nad kulturą współczesną
- Rok wydania
- 1978
- Rodzaj
- książka
- Tytuł
- Judasz
- Rok wydania
- 2004
- Rodzaj
- powieść
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1974) – wybitne osiągnięcia w upowszechnianiu kultury
- Nagroda Literacka im. Wiesława Kazaneckiego (2005) – Judasz
Co o nim mówią – krytycy i czytelnicy
- Ocena krytyków
- Twórczość Pawluczuka była szeroko komentowana w kontekście badań nad kulturą i religią
- Znaczenie dla kultury
- Wpływ na badania nad kulturą ludową i religioznawstwo w Polsce