Aleksander Orłowski – Biografia

Aleksander Orłowski (9 marca 1777 – 13 marca 1832) był polskim malarzem i artystą szkiców, a także pionierem litografii w Imperium Rosyjskim. Urodził się w Warszawie w ubogiej rodzinie szlacheckiej, a jego ojciec był właścicielem tawerny. W dzieciństwie stał się znany jako cudowne dziecko, a wkrótce Izabela Czartoryska sfinansowała jego pierwsze lekcje malarstwa u artysty Jana Piotra Norblina. W 1793 roku Orłowski wstąpił do armii polskiej i walczył w powstaniu kościuszkowskim przeciwko Imperium Rosyjskiemu i Prusom; został ranny i wrócił do Warszawy na dalsze studia, finansowane przez księcia Józefa Poniatowskiego. Studiował u wielu znanych malarzy tamtych czasów, w tym Norblina, Marcella Bacciarellego i Wincentego Lesserowicza. W 1802 roku, po rozbiorach Polski, przeniósł się do Sankt Petersburga, gdzie stał się pionierem litografii. Zmarł tam w wieku pięćdziesięciu pięciu lat. Jego prace obejmują niezliczone szkice codziennego życia w Polsce i Rosji oraz sceny z powstania kościuszkowskiego i innych polskich wojen. Aleksander Orłowski jest wspomniany w "Panu Tadeuszu", poemacie napisanym przez Adama Mickiewicza w 1834 roku, a także w dziełach Aleksandra Puszkina