Arnold Bennett – Biografia

Enoch Arnold Bennett był brytyjskim pisarzem, najbardziej znanym jako powieściopisarz, który pisał płodnie. W latach 1890-1930 ukończył 34 powieści, siedem tomów opowiadań, 13 sztuk (część w współpracy z innymi autorami) oraz codzienny dziennik liczący ponad milion słów. Pisał artykuły i opowiadania dla ponad 100 gazet i czasopism, pracował w Ministerstwie Informacji podczas I wojny światowej oraz pisał dla kina w latach 20. XX wieku. Sprzedaż jego książek była znaczna, a on sam był najbardziej finansowo udanym brytyjskim autorem swojego czasu. Bennett urodził się w Hanley, w Staffordshire, w rodzinie o skromnych, ale aspirujących do wyższej pozycji społecznej. Jego ojciec, prawnik, chciał, aby syn poszedł w jego ślady. Bennett pracował dla ojca, a następnie w innej kancelarii prawniczej w Londynie jako urzędnik w wieku 21 lat. Został asystentem redaktora, a następnie redaktorem magazynu dla kobiet, zanim w 1900 roku stał się pisarzem na pełen etat. Zawsze był miłośnikiem kultury francuskiej, a w szczególności literatury francuskiej, przeprowadził się do Paryża w 1903 roku, gdzie spędził dziesięć lat. W 1912 roku wrócił do Anglii. On i jego żona rozstali się w 1921 roku, a on spędził ostatnie lata swojego życia z nową partnerką, angielską aktorką. Zmarł w 1931 roku na tyfus, po tym jak nieostrożnie pił wodę z kranu we Francji. Wiele powieści i opowiadań Bennetta osadzone jest w fikcyjnej wersji Staffordshire Potteries, którą nazwał Pięcioma Miastami. Mocno wierzył, że literatura powinna być dostępna dla zwykłych ludzi i potępiał literackie kliki i elity. Jego książki cieszyły się dużą popularnością i sprzedawały w dużych nakładach. Z tego powodu, oraz za jego przywiązanie do realizmu, pisarze i zwolennicy szkoły modernistycznej, w szczególności Virginia Woolf, lekceważyli go, a jego fikcja stała się zaniedbana po jego śmierci. W czasie jego życia jego dziennikarskie książki "self-help" sprzedawały się w znacznych ilościach, a on był również dramatopisarzem; odniósł mniejsze sukcesy w teatrze niż w powieściach, ale osiągnął dwa znaczące sukcesy z Milestones (1912) i The Great Adventure (1913). Badania Margaret Drabble (1974), Johna Careya (1992) i innych doprowadziły do ponownej oceny pracy Bennetta. Najlepsze z jego powieści, w tym Anna z Pięciu Miast (1902), Opowieść Starych Żon (1908), Clayhanger (1910) i Riceyman Steps (1923), są obecnie powszechnie uznawane za dzieła główne.