Leszek Kołakowski – Biografia

Leszek Kołakowski urodził się 23 października 1927 roku w Radomiu, zmarł 17 lipca 2009 roku w Oksfordzie. Był filozofem zajmującym się historią filozofii, historią idei politycznych oraz filozofią religii, a także eseistą, publicystą i prozaikiem. Do 1966 roku był jednym z najbardziej znanych ideologów marksizmu, członkiem PZPR od 1947 do 1966 roku, współtwórcą warszawskiej szkoły historyków idei. W 1966 roku odebrano mu katedrę i usunięto z PZPR za zbyt radykalną krytykę władz. W 1968 roku, za udział w Wydarzeniach Marcowych, odebrano mu prawo wykładania i publikowania, co zmusiło go do emigracji. Po krótkim pobycie w Paryżu osiadł w Anglii, gdzie związał się z Uniwersytetem Oksfordzkim. Jego esej "Tezy o nadziei i beznadziejności" stworzył intelektualny fundament dla strategii opozycji antykomunistycznej. Otrzymał wiele nagród, w tym nagrodę im. Johna Klugego, przyznawaną przez Bibliotekę Kongresu Stanów Zjednoczonych