David Hunter – Biografia

David Hunter (ur. 21 lipca 1802 w Waszyngtonie, zm. 2 lutego 1886 w Waszyngtonie) był oficerem Unii podczas wojny secesyjnej, który wydał proklamację emancypacji (9 maja 1862), która została unieważniona przez prezydenta Abrahama Lincolna (19 maja). Hunter ukończył Akademię Wojskową w West Point w 1822 roku i służył w wojnie meksykańskiej (1846–1848). W 1862 roku, dowodząc wojskami federalnymi wzdłuż wybrzeża Południowego Atlantyku, ogłosił wolność niewolników w Georgii, Florydzie i Karolinie Południowej; Lincoln, pragnąc zachować swoje prerogatywy, cofnął ten rozkaz. W Karolinie Południowej generał Hunter zorganizował pierwszy afrykański regiment armii Unii i szybko został opisany przez Konfederatów jako "zbrodniarz, który ma być stracony, jeśli zostanie schwytany". Dowodził w Zachodniej Wirginii (21 maja 1864), ale został pokonany przez generała Jubala Early'ego w Lynchburgu, Wirginia, 18 czerwca i zrezygnował z dowództwa 8 sierpnia. Po zamachu na Lincolna Hunter pełnił funkcję przewodniczącego komisji, która sądziła spiskowców.