Stefania Szuchowa – Biografia

Stefania Szuchowa (ur. 1890 w Warszawie, zm. 1972 tamże) – polska pisarka, autorka słuchowisk dla dzieci i młodzieży. Studiowała filologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz nauki przyrodnicze na kursach. W okresie okupacji niemieckiej (1939-1945) działała w tajnym nauczaniu. Po wojnie współpracowała z redakcją dziecięcą Polskiego Radia. Debiutowała baśnią Tajemnice motyli (1920). Potem ukazały się: Opowiadania i wiersze (1923), Szepty myszek (1924), Gospodarstwo Madzi i Jacka (1929), Staszek kupuje nowe buty (1948), Dzieci zwierząt (1950), Zimowe szczęście (1951), O Elżbietce i o jej braciszku (1955), Sieć i koszyczek (1956), Baśń o Krakusie i wawelskim smoku (1957), Mateuszek na zaczarowanej wyspie (1958), Za milą trzecią (1959), Księżycowe piosenki (1960), Przygoda z małpką (1960), Marcin i jego miasto (1963), Dziwię się światu (1966). Szuchowa współpracowała z wieloma czasopismami dla dzieci i młodzieży, m.in. z Płomyczkiem, Iskierkami, Świerszczykiem-Iskierkami, Płomykiem, londyńską Dziatwą, Misiem. Interesowała się głównie problematyką przyrodniczą. Wspólnie z Hanną Zdzitowiecką wydała Wiosenne zagadki (1954) i Od wiosny do wiosny (1955). Uprawiała również krytykę literacką. W 1959 otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci. Pochowana została na cmentarzu ewangelickim (aleja 7, grób 15)